سولفات منگنز

سولفات منگنز

نام گذاری ایوپاک

Manganese(II) sulfate

نام های دیگر

Manganese (II) sulphate

فرمول مولکولی

    MnSO۴

جرم مولی

    Anhydrous 151.00 g/mol

Tetrahydrate 223.07 g/mol

چیز های که درباره منگنز می خوانیم

  1. موارد مصرف

  2. کاربرد ها

  3. توصیه

  4. روش استفاده

  5. شباهت منگنز به آهن

  6. علائم کمبود منگنز

  7. درمان کمبود منگنز

نگاه کلی

در پوسته زمین ترکیبات منگنزدار از لحاظ فراوانی پس از آهن قراردارند. هرچه خاک pH کمتری داشته باشد میزان حلالیت این عنصر در آن بیشتر می‌باشد. نقش این عنصر در واکنش های انتقال الکترون مرحله فتوسنتز و تولید کلروفیل می‌باشد و بخش عمده منگنز در برگها و ساقه گیاهان ذخیره می شود.

عنصر غذایی منگنز نقش اساسی در تشکیل کلروپلاست و همچنین سیستم های آنزیمی گیاهان داشته و مصرف کود سولفات منگنز موجب بهبود فتوسنتز در گیاهان و افزایش تولید محصولات خواهد گردید. منگنز همچنین فعال کننده تعداد زیادی آنزیم در سایر جانداران بخصوص انسان می باشد. آهکی بودن خاک زمین های کشاورزی، قلیایی بودن و pH بالا، مصرف نامتعادل از کودها و فقر مواد آلی در خاک از جمله عواملی هستند که قابلیت استفاده از این عنصر غذایی را برای گیاهان محدود کرده و باعث کمبود عنصر منگنز در دسترس گیاهان شده و خسارت فراوانی را بر میزان تولید و کیفیت محصولات کشاورزی وارد می کند.

گیاهان نسبت به کمبود منگنز حساسیت های متفاوتی دارند، بعنوان مثال سیب زمینی، غلات و درختان میوه بیشترین حساسیت را به کمبود منگنز از خود نشان می‌دهند. اما پنبه کمترین حساسیت را به کمبود منگنز نشان می دهد. علائم کمبود منگنز ابتدا در بافتهای جوان گیاه دیده می‌شود و در غلات نقاط قهوه‌ای رنگی بر روی حاشیه برگ به وجود می آید. در مرکبات کمبود منگنز به صورت رنگ سبز روشن در حاشیه برگهای جوان می‌باشد اما رگبرگها همچنان به رنگ سبز تیره باقی می مانند.

منگنز : Mn از عناصر غذایی کم مصرف محسوب میشود. این عنصر نقش ضروری در عمل تنفس داشته و فعال کننده آنزیمهایی مانند نیتریت ردوکتاز بوده که در متابولیسم ازت دخالت دارد. منگنز در خاک به شکل کاتیون دو ظرفیتی Mn+2 جذب میشود. در خاکهایی که میزان آهک بالاست مقدار منگنز قابل دسترس کم است.

رایج ترین کود منگنز سولفات منگنز با ۱۶ و یا ۲۲ درصد منگنز است. این کود هم در خاک های اسیدی و هم در خاک های قلیایی قابل مصرف است

موارد مصرف

  1. درختانی نظیر زیتون، کیوی، مرکبات، پسته، انگور، انجیر، سیب و….

  2. نباتات زراعی نظیر برنج، حبوبات و گندم کشت آبی

  3. دانه های روغنی خوصا آفتابگردان و پنبه

  4. کرفس، گوجه فرنگی، پیاز و سیب زمینی

کاربرد ها

  1. ریز مغذی کشاورزی

  2. زمین های کشاورزی و باغات

  3. تولید انواع کود کشاورزی

توصیه

استفاده از هر نوع کود را در راستای اصلاح و تقویت خاک زمین زارعی و باغات بر اساس نتیجه آزمون خاک ، صرفاً با نظر کارشناسان مجرب و مهندسین منطقه خود انجام دهید.

روش استفاده

  1. کود سولفات منگنز را می توان به صورت چالکود، کانالکود و یا به شکل محلول برای کشت های باغی و زراعی استفاده کرد.

  2. منگنز به مقدار کم مورد نیاز گیاه بوده و زیادی آن نیز سمی می باشد.

  3. این کود هم در خاکهای اسیدی و هم در خاکهای قلیایی قابل مصرف میباشد.

  4. محلول‌پاشی سولفات منگنز به میزان ۵ در هزار برای محصولات زراعی و باغی قابل توصیه است و زمان مصرف هم یک ماه پس از سبز شدن می‌باشد.

شباهت منگنز به آهن

منگنز و آهن نسبتاً نزدیک هستند، بنابراین منگنز با آهن و به میزان کم باروی، مس، منیزیم و کلسیم رقابت می‌کند. برای دستیابی به بهترین نتایج، نسبت منگنز به آهن را ۱: ۲ نگه‌دارید و محیط کشت را آزمایش کنید تا اطمینان حاصل کنید که تمامی سطوح تغذیه‌ای و PH در محدوده طبیعی خود قرار دارند. علائم بصری و علائم سمیت منگنز و آهن مشابه است. کمبود منگنز و آهن هر دو به صورت کلروز بین رگه‌ای در برگ‌های جوان ظاهر می‌شود. تفاوت عمده این دو در این است که به علت پیشرفت کمبود منگنز، ناحیه لکه‌ها بین رگه‌ها ایجاد می‌شود، درحالی‌که کمبود آهن به صورت ظاهر تقریباً سفید در برگ‌ها توسعه می‌یابد. سمیت آهن و منگنز علائم یکسانی دارند، بنابراین تشخیص و جدا کردن آن‌ها دشوار است.

کمبود منگنز را نمی‌توان پیش‌بینی و بنابراین پیشگیری کرد و اقدامات اصلاحی را بدون انجام آزمایشات آزمایشگاهی انجام داد. اگر مشکوک هستید که کمبود یا سمیت منگنز یا آهن وجود دارد، از روشی محتاطانه برای آزمایش محیط و بافت گیاهان “طبیعی” و “غیرطبیعی” و محلول‌های مغذی استفاده کنید. این تنها راه فهمیدن کمبود منگنز یا سمیت آن است.

علائم کمبود منگنز

کمبود منگنز در گیاهان به‌آسانی قابل‌تشخیص است، زیرا به‌محض کمبود منیزیم، برگ شروع به زرد شدن می‌کند و کلروز بین رگه‌ای دیده می‌شود. برگ‌های جوان‌تر در نزدیکی نوک گیاه نشانه‌های ابتدایی را نشان می‌دهند چرا که منگنز متحرک نیست. علائم کمبود منگنز اغلب مشابه کمبود آهن می‌باشند، به صورت کلروز بین رگه‌ای (برگ‌های زرد با رگه‌های سبز) در برگ‌های جوان و گاهی اوقات قهوه‌ای، لکه‌هایی که در ناحیه کلروتیک بین رگه‌ها ظاهر می‌شوند، دیده می‌شوند. رشد گیاه نیز ممکن است کاهش یابد و گیاه کوتوله شود. کمبود منگنز زمانی می‌تواند اتفاق بیفتد که PH محیط کشت رویش بیش از ۶.۵ باشد، زیرا با جذب منگنز رابطه دارد و در این محدوده در دسترس نیست. همچنین کمبود منگنز می‌تواند ناشی از میزان کم‌مصرف کود باشد، استفاده از کودهای عمومی (که به‌طورمعمول محتوای مواد مغذی را کاهش می‌دهند)، تصفیه بیش‌ازحد به‌وسیله شستشو و یا اعمال بیش‌ازحد خیس خوردن در کلات آهن نیز باعث کمبود منگنز می‌شود.

درمان کمبود منگنز

درمان کمبود منگنز آسان است و در طول درمان چندین گزینه وجود دارد. اولین گزینه تنظیم pH خاک است. دو ماده معمولاً برای کاهش pH خاک به کار می‌روند، سولفات آلومینیوم و گوگرد. سولفات آلومینیوم PH را فوراً تغییر می‌دهد، زیرا به‌محض اینکه آلومینیم در خاک حل می‌شود، اسیدیته تولید می‌کند. بااین‌حال، گوگرد با استفاده از باکتری‌های خاک، نیاز به زمان بیشتری برای تبدیل اسیدسولفوریک دارد. اگر pH خاک، مشکل ندارد و درواقع منگنز در خاک وجود ندارد، برای تغذیه گیاهان کوچک، استفاده از روش محلول‌پاشی و روش medical برای درختان بزرگ، روش‌های معمولی برای عرضه منگنز به گیاه هستند.

 

 

 

برای ارتباط با ما به صفحه ی تماس با ما مراجعه فرمایید

برای سفارش طراحی وب سایت به وب سایت زیر مراجعه فرماییدhttps://mohsenmp.ir/

آموزش

توصیه های ایمنی سولفات منگنزجرم مولی سولفات منگنزدرمان کمبود منگنزروش استفاده ی سولفات منگنزسولفات منگنزشباهت منگنز به آهنعلائم کمبود منگنزفرمول مولکولی سولفات منگنزکاربرد های سولفات منگنزموارد مصرف سولفات منگنزهمه چیز درباره ی سولفات منگنز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *